بمباران پایگاه آمریکایی کمپ بوهرینگ در کویت توسط جنگندههای اف-۵ ایرانی؛ روایتی از شجاعت و مهارت خلبانان ایرانی در آغاز جنگ.
شبکه خبری انبیسی نیوز (NBC News) در گزارشی افشاگرانه در ۲۵ آوریل ۲۰۲۶ فاش کرد که در روزهای آغازین جنگ ۴۰ روزه که از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ با حملات آمریکا و اسرائیل به ایران آغاز شد، یک فروند جنگنده اف-۵ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران با موفقیت از سامانههای پدافندی پیشرفته آمریکا عبور کرده و پایگاه لجستیکی-نظامی کمپ بوهرینگ در کویت را هدف قرار داده است. این پایگاه که به عنوان مرکز لجستیکی کلیدی آمریکا در منطقه فعالیت میکند، به سامانههای پدافندی از جمله موشکهای پاتریوت، رادارهای پیشرفته و شبکههای نظارتی گسترده مجهز بود.
دو مقام آمریکایی که نامشان فاش نشده به انبیسی گفتند که این حمله برای اولین بار در سالهای اخیراست که یک هواپیمای بالثابت دشمن موفق میشود مستقیماً یک پایگاه نظامی آمریکا را بمباران کند.
خلبانان ایرانی با پرواز در ارتفاع بسیار پایین و اجرای تاکتیک حمله با بمبهای سقوط آزاد، موفق شدند سامانههای راداری و پدافندی دشمن را دور بزنند.
تحلیلگران نظامی این موفقیت را حاصل مهارت فوقالعاده خلبانان و آشنایی دقیق آنها با جغرافیای منطقه ارزیابی کردهاند. یک رسانه تخصصی نظامی، این حمله را یکی از نادرترین تحولات نظامی در جنگهای برونمرزی معاصر آمریکا توصیف کرده است. بر اساس گزارشهای تایید نشده، دو فروند جنگنده اف-۵ در این عملیات شرکت داشتند که پس از اجرای موفق ماموریت، هر دو بهسلامت در پایگاه ششم شکاری بوشهر به زمین نشستند.
حمله به کمپ بوهرینگ فراتر از یک دستاورد صرفاً نظامی، ابعاد راهبردی و روانی عمیقی به همراه داشت. اندیشکده امریکن اینترپرایز (AEI) برآورد کرده که خسارات وارد شده به پایگاههای آمریکا در این عملیات بیش از ۵ میلیارد دلار بوده است. بیش از ۱۰۰ هدف در ۱۱ پایگاه نظامی آمریکا در ۷ کشور مختلف هدف قرار گرفتند و تأسیساتی چون انبارها، آشیانههای هواپیما، مراکز فرماندهی و سامانههای ارتباطی ماهوارهای آسیب جدی دیدند. نکته قابل توجه آنکه دولت ترامپ تلاش گستردهای برای پنهانکاری و جلوگیری از انتشار تصاویر ماهوارهای از این خسارات به کار برد.
این عملیات غرورآفرین که در نوع خود یک موفقیت بزرگ تاریخی برای خلبانان شجاع ایرانی به شمار میرود، با وجود آنکه با یک جنگنده ۶۰ ساله انجام شد، نمادی از برتری اراده، ایمان و ابتکار عمل بر فناوریهای به ظاهر شکستناپذیر دشمن بود. شبکههای اجتماعی مملو از تمجید و تحسین مهارت خلبان ایرانی شد که با شجاعت و درایت، با عبور از مدرنترین سامانههای پدافندی جهان، ماموریت غیرممکن را ممکن ساخت. این حمله همچنین به طور مستقیم ادعاهای ترامپ مبنی بر «نابودی کامل نیروی هوایی ایران» را نقش برآب کرد.
پیامدهای این نفوذ افسانهای فراتر از میدان نبرد بود. پنتاگون مجبور به پذیرش واقعیتی تلخ شد: سامانههای پدافندی چند میلیارد دلاری که روزگاری غیرقابلنفوذ تلقی میشدند، در برابر یک هواپیمای ساخت دهه ۱۹۶۰ به شدت آسیبپذیر هستند. این حادثه اعتبار دکترین قدرت هوایی آمریکا را زیر سوال برد و نشان داد حتی در عصر تسلیحات فوقپیشرفته نیز «عامل انسانی» و «شجاعت» میتواند تمام معادلات را تغییر دهد. خلبانان ایرانی ثابت کردند که قدرت واقعی نه در فناوریهای میلیارد دلاری، بلکه در دلهای پرجرأت و عزم پولادین جوانان این مرز و بوم نهفته است.
